Συνέντευξη παραγόντων ποδοσφαιρικού σωματείου «Θύελλα Περιστερίου»

Συνέντευξη παραγόντων ποδοσφαιρικού σωματείου «Θύελλα Περιστερίου»

Ο Θεόδωρος  Αθανασόπουλος είναι Πρόεδρος της «Θύελλα Περιστερίου»,

ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σωματείο. Παίζει στο πρωτάθλημα της Γ κατηγορίας Αθηνών. ( ΕΠΣΑ ) 

Θ.Α.: Εκτός από τον Πρόεδρο, όταν χρειαστεί, κάνω και τον προπονητή ,μαζί με τους συναδέλφους ,φτιάχνουμε τα δελτία ,οργανώνουμε τις προπονήσεις ,πλένουμε τα ρούχα των ποδοσφαιριστών, κουβαλάμε τις μπάλες, βάζουμε και τα αυτοκινητά μας μας για την μεταφορά των παιδιών. Αυτό είναι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στη χώρα μας.

Ν.Γ.: Πώς τα βγάζετε πέρα;

Θ.Α.: Είμαστε μια παρέα φίλων ,και κάνουμε το κέφι μας. Όλα από την τσέπη μας ότι μπορεί ο κάθε ένας.

Ν.Γ.: Από το Δήμο δεν υπάρχει καμιά βοήθεια;

Θ.Α.: Ο Δήμος μας παραχωρεί αυτό το χωμάτινο γήπεδο στο οποίο βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Ένα από τα πιο παλιά ιστορικά γήπεδα της Αθήνας. Το γήπεδο του ``Αγίου Ιερόθεου΄΄.

Ν.Γ.: Δεν σας εξασφαλίζει καμιά οικονομική βοήθεια;

Θ.Α.: Μέχρι το 2010 μας έδινε 1000 ευρώ το χρόνο. Από τότε δεν έχουμε ξαναπάρει τίποτα, μας πληρώνει το νερό και το ηλεκτρικό του γηπέδου. Η γενική γραμματεία αθλητισμού έχει σταματήσει εδώ και πολλά χρόνια να μας δίνει οικονομική ενίσχυση.

Ν.Γ.: Νομίζω ότι έχετε ακαδημία με μικρά παιδιά;

Θ.Α.: Βέβαια. Πάνω από 100 παιδιά ηλικίας από 5 έως 17 ετών, τυπικά πληρώνουν 15 ευρώ το μήνα, με αυτά καλύπτουμε τα έξοδα αγώνων, έξοδα γιατρού, διαιτητή και παρατηρητή. Δεν φτάνουν για τίποτα άλλο.

Ν.Γ.: Η μεγάλη ομάδα που γυμνάζεται;

Θ.Α.: Η έδρα μας είναι στο γήπεδο της Χρυσούπολης, έχει πλαστικό χόρτο πολύ κακής ποιότητας, επικίνδυνο για τα πόδια των ποδοσφαιριστών. Τετάρτη και Παρασκευή χρησιμοποιούμε το μισό γήπεδο, από τις 21:30  το βράδυ έως τις 23:00. Πρέπει να σου πω επίσης ότι έχουμε φίλους που αγοράζουν φόρμες και μπάλες για την ομάδα.

Ν.Γ.: Διαπιστώνω ότι τα μικρά παιδιά γυμνάζονται κάτω από πρωτόγονες καταστάσεις.

Θ.Α.: Έτσι είναι όπως το λες είναι Νίκο. Βρισκόμαστε στο 2013, η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν απογειωθεί και εμείς παλεύουμε με γήπεδα και υλικό της δεκαετίας του 40΄, 50΄. Αλλά μην νομίζεις και τα άλλα γήπεδα με το πλαστικό χόρτο είναι στα ίδια ή και χειρότερα χάλια, και όχι μόνο τα γήπεδα του περιστεριού αλλά και όλα τα γήπεδα με πλαστικό χόρτο.

Ν.Γ.: Πόσο πληθυσμό έχει το Περιστέρι;

Θ.Α.: Έχουμε 500 χιλ. πληθυσμό. Είμαστε ο τέταρτος Δήμος της χώρας.

Ν.Γ.: Πόσα γήπεδα έχει το Περιστέρι;

Θ.Α.: Σε επίπεδο (ΕΠΣΑ) την Χωράφα, την Χρυσούπολη και τον Ήφαιστο. Στο Δημοτικό Στάδιο όπως ξέρεις παίζει ο Ατρόμητος.

Ν.Γ.: Πόσες ομάδες εξυπηρετούνται σε αυτά τα τρία γήπεδα;

Θ.Α.: 15 ομάδες. Έρχονται όμως σύλλογοι και από άλλους Δήμους.

Αυτά είναι πολύ λίγα γήπεδα για τον Δήμο Περιστερίου. 

Θ.Α.: Ο κόσμος διψάει για αθλητισμό. Όταν εμείς σαν <Θύελα> μαζεύουμε πάνω από 100 παιδιά και δεν είναι μόνον αυτό, έχουμε και τους γονείς μαζί μας, καταλαβαίνεις τι δίψα υπάρχει για άθληση. Το ερώτημα είναι που θα αθληθούμε;

Ν.Γ.: Τι χώρους ελεύθερους έχει το Περιστέρι;

Θ.Α.: Χώροι υπάρχουν, π.χ. ο χώρος που είμαστε αυτή τη στιγμή εδώ είναι πάνω από 30 στρέμματα, ότι θέλεις μπορεί να γίνει εδώ μέσα, έχουμε το παλιό στρατόπεδο τεράστιος χώρος ο οποίος παραμένει ανεκμετάλλευτος. 

Ν.Γ.: Χώρους λοιπόν έχουμε. Διεκδικητική διάθεση έχουμε; Μήπως θα πρέπει ο λαός του Περιστεριου να πιέσει τα πράγματα;

Θ.Α.: Αυτό ξαναπέστο Νίκο. Το ζήτημα είναι αν αυτή η ανύπαρκτη πολιτεία φρόντιζε τον πραγματικό αθλητισμό θα κάναμε πολλά πράγματα. Ο αθλητισμός που πατρονάρετε από την πολιτεία είναι φορέας της βίας, της νοθείας, του ντόπινγκ και της αλητείας. Εμείς κάνουμε ότι μπορούμε. Έχεις δίκιο ότι μήπως θα πρέπει και ο λαός του Περιστερίου να πιέσει λίγο τα πράγματα.

Δεύτερη συνέντευξη.

Ο Σωτήρης Ζαρταμόπουλος είναι μέλος του Δ.Σ. της <Θύελας> παλιός ποδοσφαιριστής, προπονητής κλπ. Καταθέτει και αυτός την δική του άποψη.

Ν.Γ.: Πως βλέπεις τα πράγματα Σωτήρη; Υπήρξες ένας καλός ποδοσφαιριστής και προπονητής.

Σ.Ζ.: Το ποδόσφαιρο είναι ο καθρέπτης της κοινωνίας μας. Από το 1979, όταν εμπορευματοποιήθηκε το λαϊκότερο άθλημα, όλα πάνε προς το χειρότερο. Π.χ. το ΠΑΣΟΚ προώθησε προέδρους σαν τον Πατατούδη, Βουλινό, Αλαμάνο ταυτόχρονα μοιράζοντας και δουλειές του δημοσίου. Τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς από τέτοιους παράγοντες; Το ποδόσφαιρο είναι κοινωνικό αγαθό. Εμείς κουβεντιάζουμε με τα παιδιά την ώρα της προπόνησης, η ζωή είναι μπροστά τους και εμείς κατά κάποιο τρόπο είμαστε δάσκαλοι. Δυστυχώς η πολιτική κατάσταση επηρεάζει αρνητικά και τον χώρο του αθλητισμού. Η χούντα μας έλεγε ``Εμείς αποφασίζουμε και διατάζουμε΄΄. Η σημερινή κυβέρνηση μας φοβίζει με τις ``πράξεις νομοθετικού περιεχομένου΄΄. Υπάρχει καμιά διαφορά; Αλήθεια πως κοιμούνται το βράδυ όταν τα παιδιά του κόσμου δεν έχουν να φάνε;