Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2013

Ένας προαναγγελθείς θάνατος


Ένας προαναγγελθείς θάνατος

 Με, την ευκαιρία μίας ερώτησης φίλων, σχετικά με την σημερινή ταυτότητα του ερασιτεχνικού αθλητισμού, προσπάθησα να τους εξηγήσω  ότι δεν υπάρχει πια ερασιτεχνικός αθλητισμός,  ο θάνατος του ήταν μαρτυρικός και  μακρύς, ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 80 όταν ο τότε πρόεδρος της ΔΟΕ Ισπανός Φασίστας μεγαλοεπιχειρηματίας Σάμαρακ παρέα με τον περιβόητο Γιατρό και Πρόεδρο της IAAF Ιταλό Νεμπιόλο, άνοιξαν τις πόρτες της ΔΟΕ στο Μ. Κεφάλαιο και βέβαια <έχασε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα>. Στο σημείο αυτό αξίζει να πούμε ότι η αθλητική ηγεσία της τότε Σ. Ένωσης μειοψήφησε στην απόφαση αυτή λέγοντας στον Σάμαρακ ότι <ανοίγει τους ασκούς του εώλου> όπως και έγινε. Ποιος όμως, κράταγε τους <αθάνατους> μπροστά στις <μίζες> που θα απολάμβαναν σε συνδυασμό με τα υπερκέρδη των πολυεθνικών; Ολυμπιακοί Αγώνες, Παγκόσμια Πρωταθλήματα κ.λ.π Πέρα, από τα παρά πάνω υπάρχει και απόφαση της ΕΕ που απαγορεύει στα κράτη μέλη να χρηματοδοτούν τον αθλητισμό, συμβουλεύοντας τα να απευθύνονται σε χορηγούς.

Σήμερα η κατάσταση  στο χώρο γενικά του αθλητισμού είναι σε μαύρα χάλια. Η Κυβέρνηση χρησιμοποιώντας σαν άλλοθι την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση έχει διαλύσει την Ελληνική κοινωνία κυρίως την εργατική τάξη, τους νέους τους αγρότες τους μικρομεσαίους, και βέβαια τον αθλητισμό όπως την υγεία τον πολιτισμό την παιδία κ.λ.π. Έτσι λοιπόν, επειδή ζούμε, σε μια ταξική κοινωνία, δικαίωμα στο παιχνίδι στην άθληση έχουν εκείνα τα παιδιά που οι γονείς τους έχουν να πληρώσουν. Για ποιόν αθλητισμό λοιπόν μιλάμε;  Μόνο όταν ο αθλητισμός γίνει δικαίωμα, μόνο όταν η  δουλειά γίνει δικαίωμα ,μόνο όταν η υγεία και η παιδεία γίνουν δικαίωμα, θα μπορέσουμε  να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τη δύναμη μας και, ότι, δεν χρειαζόμαστε αφεντικά. Όλα τα άλλα είναι δυνατά.     

                                                                                                         Νίκος Γεωργόπουλος

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ...


ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ  ΛΟΙΠΟΝ  ΣΤΗΝ  ΕΞΟΥΣΙΑ….

 

Κάτι που έκρυψε επιμελώς ο κ. Ανδριανός, ο νέος Υπουργός Αθλητισμού να πει στην ολομέλεια της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, κατά την διάρκεια της οποίας τους ανακοίνωσε, ότι θα πάρουν 12 εκατομμύρια ευρώ, ως  επιχορήγηση για το 2014 μειωμένα κατά 50% σε σχέση με Πέρσι ( είχαν μοιραστεί 24,5 εκατό.) είναι ότι η μείωση της Κρατικής επιχορήγησης έχει ξεκινήσει, αργά, αλλά, σταθερά από τα τέλη της δεκαετίας του 90, αρχές της δεκαετίας του 2000. Η αιτιολογία ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Ο στόχος ένας και μοναδικός, το πέρασμα όλων των Ολυμπιακών ερασιτεχνικών αθλημάτων στα χέρια των χορηγών, ώστε  σταδιακά να απαλλαγή το Κράτος από τις επιχορηγήσεις. Σε αυτό βοήθησε και η Καπιταλιστική κρίση με βασικό χαρακτηριστικό ότι συμβαίνει ταυτόχρονα σε περισσότερα από ένα Κράτος. Αυτά δεν τα είπε ο κ. Υπουργός όπως επίσης δεν είπε ότι  ορισμένα  αθλήματα που δεν < πουλάνε > θα εξαφανιστούν. Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι δεν υπάρχει κοινό πλαίσιο διεκδίκησης από την πλευρά των Ομοσπονδιών. Η κάθε Ομοσπονδία λειτουργεί στη λογική « ο σώζων εαυτόν….» έτσι δεν λύνεις κανένα πρόβλημα. Μόνο αν συσπειρωθούν όλες μαζί και διεκδικήσουν, μαζί με τα σωματεία  και τους αθλητές τους, τότε και μόνο μπορούν να ελπίζουν .Λεφτά υπάρχουν,505 Έλληνες έχουν περιουσία πάνω από 60 δις. Ευρώ, κατά τη διάρκεια δε, του 2012 είχαν αύξηση, των κερδών τους, κατά 20% . Το ζήτημα λοιπόν είναι τη θα κάνουν οι Ομοσπονδίες, θα στηριχθούν στις εξαθλιωμένες  οικογένειες των αθλουμένων;

Τα προβλήματα της γυμναστικής.


Τα προβλήματα της γυμναστικής.

 

Ο Θανάσης Σταθόπουλος έχει διπλή ιδιότητα. Είναι Γενικός Γραμματέας της Αθλητικής ομοσπονδίας Γυμναστικής, (παλιός αθλητής, προπονητής Εθνικής ομάδας ενόργανης γυμναστικής, καθηγητής σωματικής αγωγής και σήμερα είναι πρόεδρος του Γυμναστικού Αθλητικού Συλλόγου Περιστερίου Ενόργανης Γυμναστικής ``Ειρήνη``.

 

Πως βλέπεις σήμερα τα πράγματα στην γυμναστική;

<Προσπαθούμε να την κρατήσουμε για να μην διαλυθεί>

Σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει;

<Δυστυχώς. Θα σου πω το εξής. Υπάρχει μεγάλη προσέλευση παιδιών στα σωματεία, αυτό οφείλεται στα λίγα χρήματα που δίνουν οι γονείς χωρίς ΦΠΑ.>

Δηλαδή τι πληρώνουν οι γονείς;

<Εξαρτάται από το σωματείο. Υπάρχουν σωματεία που παίρνουν 50 ή 60 ευρώ το μήνα. Εμείς όμως εξετάζουμε την οικονομική κατάσταση της οικογένειας του παιδιού γιατί π.χ. έχουμε γονείς που πληρώνουν 10 ευρώ το μήνα ή 20 ευρώ το μήνα και γονείς που δεν πληρώνουν καθόλου.>

Άρα εδώ βλέπουμε μία διαφοροποίηση ανάλογα με τους Δήμους. Άλλα λεφτά πληρώνει το παιδί που γυμνάζεται στην Κηφισιά, στο Κεφαλάρι ή στη Βουλιαγμένη και άλλα το παιδί που γυμνάζεται στο Περιστέρι, στο Αιγάλεω, στην Αγ. Βαρβάρα κλπ.

< Τη δεκαετία του 80΄που ήσουνα εσύ τεχνικός σύμβουλος στο ΣΕΓΑΣ είχες επιβάλει το θεσμό του σωματειακού προπονητή. Πληρωνότανε ο σωματειακός προπονητής κατευθείαν από την ομοσπονδία. Σήμερα όταν εγώ θέλω για τον σύλλογό μου 4, 5 ή 6 προπονητές για τις διάφορες κατηγορίες και δεν έχω καμία βοήθεια από το κράτος τι θέλεις να κάνω; Αναγκάζομαι να απευθυνθώ στους γονείς για να καλύψω τα έξοδα, τους μισθούς των προπονητών.>

Για πες μου πως πάτε στην ομοσπονδία; Τι γίνεται με τις περικοπές;

< Κοίταξε να δεις, εμείς έχουμε 85 σωματεία με δικαίωμα ψήφου. Δικαίωμα ψήφου έχουν μόνο όσα σωματεία κατεβάζουν στους αγώνες 10 αθλητές σε ολυμπιακά αγωνίσματα. Θεωρητικά υπάρχουν 200 σωματεία τα οποία στους αγώνες κατεβάζουν έναν ή δύο αθλητές σε κάποιο αγώνισμα. Αυτά δεν έχουν δικαίωμα να ψηφίζουν.>

Άρα η γυμναστική καλλιεργείται σε επίπεδο πρωταθλητισμού από 85 σωματεία.

< Πρέπει να σου πω ότι έχουμε και μη ολυμπιακά αθλήματα που είναι σε επίπεδο πανευρωπαϊκών αγώνων ή παγκοσμίου πρωταθλήματος, όπως π.χ. το τραμπολίνο, ή αεροβική ή ακροβατική γυμναστική για όλους.>

Για πες μου,  πως βλέπεις γενικά την γυμναστική;

< Να σου πω. Η γυμναστική και η κολύμβηση ενδείκνυται για μικρές ηλικίες 4,5 και 6 ετών. Το πρόβλημά μας όμως εμάς αυτή τη στιγμή σαν ομοσπονδία είναι οι αθλητές υψηλού επιπέδου. Η αγωνία μας είναι πως θα τους κρατήσουμε για να μην τα παρατήσουν. Αντιμετωπίζουμε τρομερά οικονομικά προβλήματα. Π.χ. στον Αγ. Κοσμά εκεί που γυμνάζεται η Εθνική μας ομάδα, δηλαδή στο Ολυμπιακό κλειστό γυμναστήριο που έγινε για την γυμναστική, μας αναγκάζουνε να πληρώνουμε το ρεύμα. Ένα δεύτερο ζήτημα, πολύ σοβαρό, είναι ότι πληρώνουμε, δηλαδή η ομοσπονδία, 150 ευρώ το μήνα για το κάθε δωμάτιο που μένουνε οι αθλητές μας. Ένα τρίτο ζήτημα μεγάλο είναι τα ελάχιστα οδοιπορικά που δίνουμε στους αθλητές μας, και μιλάμε για αθλητές παγκοσμίου και ολυμπιακού επιπέδου. Επίσης μας διώχνουν από τον Αγ. Κοσμά γιατί θα πουληθεί, ποιος θα πληρώσει τα μεταφορικά για το ΟΑΚΑ, εάν και εφόσον εγκριθεί,  να μείνουμε εκεί, αλλά και τα ενοίκια για να μείνουν οι αθλητες στους ξενώνες  του  ΟΑΚΑ,  ποιος  θα τα πληρώσει; Και κάτι ακόμα πολύ σοβαρό. Που θα γυμναζόμαστε; Υπάρχει βέβαια το κλειστό γυμναστήριο το οποίο είναι λυόμενη κατασκευή, όμως, χρειάζονται χρήματα για την διαλυσή του και την επανασυναρμολογησή του, και το κυριότερο, θα πρέπει να βρεθεί χώρος για την τοποθέτηση. Για όλα  αυτά τα ζητήματα είδαμε τον Υπουργό αθλητισμού ο οποίος ήρθε στον Αγ. Κοσμά να δει τα προβλήματα  Το ζήτημα είναι ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η Γυμναστική είναι στον ΑΕΡΑ!!!! Και το σοβαρότερο είναι ότι έχουμε, προετοιμασία  εν  όψη του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος που θα γίνει το   . 

2014 και πρέπει οπωσδήποτε, να είμαστε μέσα στις 25 ομάδες, για να έχουμε  το δικαίωμα το 2015 στο επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, να πάρουμε μέρος με 6 αθλητές έτσι ώστε  στη συνέχεια να πάρουμε την πρόκριση μας για τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες. Όπως γνωρίζεις,  οι δικές μας οι προκρίσεις, περνάνε μέσα από τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα.>

Το πρόβλημα λοιπόν είναι το οικονομικό. Και το ερώτημα Θέλει η Πολιτεία αθλητισμό;  Ρωτάω γιατί σε κάθε επιτυχία, όλοι τρέχουνε για φωτογραφία.

< Όπως τα λες είναι. Σήμερα έχουμε 12 κορυφαίους αθλητές, ολυμπιονίκες, παγκόσμιους, πανευρωπαιωνίκες. Σε αυτά τα παιδιά δίνουμε κάποια λίγα οδοιπορικά, και έχουν και τη δυνατότητα να μένουν στους ξενώνες του Αγ. Κοσμά. Τι θα γίνει από τι στιγμή που φύγουμε από τον Αγ. Κοσμά. Μπορεί να γίνει έτσι πρωταθλητισμός. Επίσης πρέπει να σου πω ακόμα έχουμε και το asample έχουμε και το τραμπολίνο με δύο εξαιρετικούς έφηβους με ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.>

Έτσι όπως μου τα περιγράφεις η γυμναστική είναι υπό διάλυση, και εύλογα ο καθένας μπορεί να διερωτηθεί η πολιτεία, ο αρμόδιος υπουργός τι κάνουν;

< Μα αφού ξέρεις Νίκο πως λειτουργούν τα πράγματα, γι αυτό το λόγο κάνουμε τα αδύνατα δυνατά να κρατήσουμε τους αθλητές. Να σημειώσουμε και κάτι ακόμα. Δεν μιλάμε για ανάπτυξη του αθλήματος γιατί από τότε που σταμάτησε εδώ και δύο χρόνια ο θεσμός του σωματιακού προπονητή τα σωματεία δεν έχουν την δυνατότητα να αναπτύξουν το άθλημα σε βάθος.>

Συνεπώς η ομοσπονδία αυτή τη στιγμή έχει ρίξει το βάρος της μόνο στον υψηλό αθλητισμό με ότι αυτό συνεπάγεται. Να σε ρωτήσω τώρα και κάτι άλλο που βρίσκεται ο προϋπολογισμός σας αυτή τη στιγμή;

< Πήραμε 800.000 ευρώ και περιμένουμε άλλες 300.000 χλ.>

Πόσο έχει μειωθεί;

<Γύρω στο 50%. Από αυτά τα χρήματα η 430.000 πηγαίνουνε στους μισθούς των 21 υπαλλήλων>

Άρα για την ανάπτυξη του αθλήματος μένουν ψίχουλα.

< Η ανάπτυξη έχει πεθάνει>

Ότι κάνει λοιπόν το σωματείο με την οικονομική ενίσχυση των γονιών. Για πες μου κάτι ακόμα από γιατρούς τι κάνετε;

< Έχουμε τον κ. Παξινό είναι ορθοπεδικός ο οποίος δεν μας παίρνει λεφτά>

Πως διαλέγετε τα ταλέντα;

< Υπάρχει μία διαδικασία π.χ. στις ηλικίες 6, 7 χρονών οι προπονητές τσεκάρουν τα παιδιά, εν συνεχεία καλούν τους γονείς και κουβεντιάζουν μαζί τους για το ωρολόγιο πρόγραμμα της προπόνησης και ότι αφορά το παιδί, εάν συμφωνήσουν τότε προχωράμε.>

Να πούμε και δύο κουβέντες και για το σωματείο σου την ``Ειρήνη``. Πόσα παιδιά γυμνάζονται;

< Πάνω από 600 παιδιά πολλά από αυτά γυμνάζονται χωρίς να πληρώνουν γιατί η οικογένεια δεν έχει την δυνατότητα. Ένα ακόμα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι ότι ξαφνικά το κράτος ανακάλυψε ότι η πλειοψηφία των αθλητικών σωματείων όπως και των αθλητικών εγκαταστάσεων δεν έχουν άδεια λειτουργίας π.χ. κανείς δεν γνώριζε μέχρι σήμερα και συνεχίζει να μην γνωρίζει αν τα αθλητικά σωματεία που ψηφίζουν τηρούν τους όρους. Ως γνωστόν η Γενική Γραμματεία αθλητισμού έφτιαξε τα στάδια δεν θα έπρεπε το κάθε ένα από αυτά να συνοδεύεται και από άδεια λειτουργίας.>

Μα είναι γνωστό από πολλά χρόνια ότι οι περισσότερες αθλητικές εγκαταστάσεις έχουν χτιστεί παρανόμος σχεδόν οι περισσότερες από αυτές είναι χτισμένες σε αμφισβιτούμενα οικόπεδα και χωρίς οικοδομική άδεια.

<Το σωματείο μας ξεκίνησε το 1986 ο χώρος αυτός που βλέπεις μας έχει παραχωρηθεί από το Δήμο γι αυτό έχουμε και τη δυνατότητα να μην παίρνουμε χρήματα από πολλά παιδιά.>

 

                                                                                    Νίκος Γεωργόπουλος

                                                                                            13/12/2013




Η πυγμαχία στο τελευταίο σκαλί της εξαθλίωσης.


Η πυγμαχία στο τελευταίο σκαλί της εξαθλίωσης

 
Κάτω από τις κερκίδες, του Δημοτικού Σταδίου Περιστεριού, σε ένα χώρο ανήλιο, υγρό, παγωμένο το χειμώνα και φωτιά το καλοκαίρι, πού  όταν βρέχει, τα νερά του πεζόδρομου  πλημμυρίζουν το χώρο, αφού δεν υπάρχει φρεάτιο και επί πλέον τρέχει και το ταβάνι, από τα  έργα πού  έγιναν  πριν από 15 χρόνια στις κερκίδες, όταν το Στάδιο έγινε   έδρα της  ΠΑΕ Ατρόμητος, προσπαθεί, ο ΓΣ. Πολυδεύκης και ο ιδρυτής του Ηλίας Παπαγιάννης βετεράνος  πρωταθλητής  πυγμαχίας και σήμερα προπονητής, να διδάξει ένα  από τα πιο όμορφα Ολυμπιακά Αθλήματα την Πυγμαχία.

< Το χειμώνα η κατάσταση είναι αφόρητη περιβάλλοντας χώρος πράγματι δεν προσφέρεται για προπόνηση κυρίως νέων παιδιών, για πες μου τι μπορώ να κάνω;  Να τα παρατήσω; Δεν θα το κάνω ποτέ, γιατί λατρεύω την Πυγμαχία και προσπαθώ αυτή την αγάπη να την μεταφέρω στα παιδιά.>

Ο χώρος  αυτός  σας  έχει παραχωρηθεί από το ΔΗΜΟ;

< Το 1987 μας έδωσαν αυτόν τον χώρο, και, σε ρωτάω, μπορεί σε αυτό το περιβάλλον να γίνει πρωταθλητισμός; Κοίταξε τα παιδιά, προσπαθούν να ζεσταθούν πως, να γίνει αυτό, μέσα σε αυτόν τον υγρό χώρο; Είναι ένας από τους σοβαρούς λόγους πού φοβάμαι τους τραυματισμούς.>

Από θέρμανση τη γίνεται;

Έχω ένα μικρό σώμα καλοριφέρ τι να κάνει αυτό, όταν η θερμοκρασία πρέπει να είναι στους 22 βαθμούς και μείς έχουμε 10, πώς να κάνεις δουλειά; >

Τι να πω, έχεις δίκιο .Πρωτόγονες καταστάσεις εν έτη  2013 και όταν μάλιστα, έχεις διοργανώσει Ολυμπιακούς Αγώνες. ΝΤΡΟΠΗ

< Θέλω, να με πιστέψεις, είμαι σε απόγνωση >

Από χρήματα, πώς πάτε;

< Δεν υπάρχει, τίποτα. Τα παιδιά δίνουν 10ε. το μήνα για τα έξοδα του γυμναστηρίου.

Πριν 5 χρόνια, κάτι παίρναμε από το Δήμο, αυτά τέλειωσαν Επίσης, πριν 7 χρόνια κάτι παίρναμε  και από την Ομοσπονδία και αυτά τέλειωσαν.>

Την υγεία των αθλητών ποιος την παρακολουθεί;

< ¨Έχουμε  ένα φίλο Γιατρό από το Νοσοκομείο της Νίκαιας ο οποίος έρχεται και βλέπει τα παιδιά ευτυχώς χωρίς χρήματα>.

Όλα εκ των ενόντων.

<Τι να κάνουμε φίλε μου. Σε δύο μέρες φεύγουμε για την Καβάλα, εκεί θα γίνει το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Εμείς θα πληρώσουμε το πούλμαν, την διαμονή μας και το φαγητό μας.>

Η Ομοσπονδία τι καλύπτει;

<Τίποτα. Απολύτως τίποτα. Δεν υπάρχει κράτος Νίκο μου τα ξέρεις καλύτερα αυτά. Επιτρέπεται να πληρώνουν τα παιδιά; Όλα είναι από φτωχές οικογένειες, δεν μπορώ να τα εγκαταλείψω.>

Πόσα Σωματεία έχουν δικαίωμα ψήφου;

<Τριαντατέσσερα σωματεία. Υπάρχουν και άλλα που δεν πληρούν τους όρους.>

Το Σωματείο Ηλία υπάρχει χάρη στις δικές σου προσπάθειες αλλά και των παιδιών.

< Και του προέδρου μας του κ. Κατσαφαρέα.>

Πάντως από ότι καταλαβαίνω η ψυχή του σωματείου είσαι εσύ Ηλία.

< Το ίδρυσα, το μεγάλωσα, το κρατάω με νύχια και με δόντια. Από την ομοσπονδία δεν περιμένω τίποτα, ούτε και από την πολιτεία. Είμαστε ένα καθαρά ερασιτεχνικό σωματείο. Αυτά τα μπάνια και τη σάουνα που βλέπεις εμείς τα φτιάξαμε, επίσης τα πλαστικά πλακάκια εμείς τα βάλαμε. Δυστυχώς δεν έχουμε καμία φροντίδα από πουθενά.>
                                                                                                        
                                                                                                 Νίκος Γεωργόπουλος
                                                                                                          11/12/2013





Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2013

Ανύπαρκτος ο Στίβος στο Περιστέρι


Ανύπαρκτος ο Στίβος στο Περιστέρι

< Όπου και να κοιτάξω η Ελλάδα με πληγώνει >. Όποτε  επισκέπτομαι Αθλητικούς χώρους  τα λόγια του Ποιητή μού έρχονται στο μυαλό.

Το Περιστέρι ένας  Δήμος 500 χιλιάδων ανθρώπων, εκ, των οποίων οι 250 χιλιάδες, είναι παιδιά τα οποία, πρέπει να παίξουν και να αθληθούν πρέπει να αποκτήσουν φίλους να γίνουν  κοινωνικοί πώς θα γίνει αυτό χωρίς κατάλληλους χώρους; Ο αθλητισμός είναι σχολείο πρέπει να καλλιεργείται σε ανάλογο περιβάλλον. Ένα ωραίο γυμναστήριο, δημιουργεί  άλλα αισθήματα  στο παιδί ενώ ένας κακός χώρος  δημιουργεί στο παιδί αισθήματα ΒΙΑΣ.

Το Περιστέρι, δυστυχώς δεν έχει να δώσει τίποτα στα παιδιά του ,καμιά διέξοδο.

Στο Δημοτικό Στάδιο στο οποίο έχει γίνει κατάληψη από την ΠΑΕ Ατρόμητος, με τις ευλογίες της Δημοτικής Αρχής προσπαθούν να επιβιώσουν 3 σύλλογοι  του Στίβου. ο ΟΦΚΑ  Περιστερίου,  ο Γιάννης Μπαλάσκας  και ο Ηλίας Βεργίνης.

Ο Ηλίας Γεωργίου, είναι ο Γ.Γ. του Ηλία Βεργίνη και Πρόεδρος  των Κριτών στίβου

Δ. Αττικής.  Μαζί  περπατήσαμε το Στάδιο και μαύρισε η καρδιά μου από αυτά που,

είδα, το Ταρτάν έχει καταστραφεί και είναι επικίνδυνο για τα πόδια των παιδιών.

< Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ο Λαός του Περιστεριού  έχει παλέψει για το Στάδιο

Και όμως δεν μπορούν να γίνουν αγώνες. Και κάτι ακόμα, από ότι γνωρίζω δεν, έχει γίνει ακόμα παραλαβή του έργου από τη δεκαετία του 80. Υπήρξαν και κόντρες,  τότε, μεταξύ του Δήμου και της ΓΓΑ για το ποιος θα πληρώνει με τα έξοδα της συντήρησης.>

Αυτό το Στάδιο Ηλία εκτός από τον ποδοσφαιρικό τάπητα,  ο υπόλοιπος χώρος δεν μπορεί να λειτουργήσει. Τα σκάμματα μήκους, τριπλού άλματος, επί κοντώ και ύψους δεν λειτουργούν, βαλβίδες ρίψεων δεν υπάρχουν, αθλητικό υλικό < εμπόδια, βατήρες, ακόντια,  δίσκοι κ.λ.π> δεν υπάρχει άρα αγώνες δεν μπορούν να γίνουνε.
 
<Ο δήμαρχος τα  ξέρει αυτά και γνωρίζει επίσης ποιος κατάστρεψε το ταρτάν, όμως κανείς δεν μιλάει. >

Ο Κώστας Μοσχούτης είναι γυμναστής και προπονητής του συλλόγου Γιάννης Παλάσκας.

Πώς πάμε Κώστα ;

< Έχω 40 παιδιά, από 6 χρονών και με αυτά προσπαθώ. Όπως είδες,  ο στίβος έχει  καταστραφεί και τα καπνογόνα που ρίχνουν οι οπαδοί του Ατρόμητου έχουν συμβάλει σε αυτό. Πρέπει να πω ακόμα ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για τα πόδια των παιδιών. Σε αυτό συμβάλει και το γεγονός ότι δεν μας αφήνουν να μπούμε στο χόρτο να τρέξουμε. Τι άλλο να σού πω τα είδες και μόνο σου, άλλωστε τα πράγματα τα γνωρίζεις καλύτερα από εμάς. >

 Τι πληρώνουν οι γονείς των παιδιών το μήνα;

< Συμβολικά 10 ευρ.>

 Αυτά συμβαίνουν σε έναν από τους Λαϊκότερους και μεγαλύτερους Δήμους της χώρας.
                                                                                            
                                                                                             Νίκος Γεωργόπουλος
 




 

Συνέντευξη παραγόντων ποδοσφαιρικού σωματείου «Θύελλα Περιστερίου»

Συνέντευξη παραγόντων ποδοσφαιρικού σωματείου «Θύελλα Περιστερίου»

Ο Θεόδωρος  Αθανασόπουλος είναι Πρόεδρος της «Θύελλα Περιστερίου»,
ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σωματείο. Παίζει στο πρωτάθλημα της Γ κατηγορίας Αθηνών. ( ΕΠΣΑ ) 

Θ.Α.: Εκτός από τον Πρόεδρο, όταν χρειαστεί, κάνω και τον προπονητή ,μαζί με τους συναδέλφους ,φτιάχνουμε τα δελτία ,οργανώνουμε τις προπονήσεις ,πλένουμε τα ρούχα των ποδοσφαιριστών, κουβαλάμε τις μπάλες, βάζουμε και τα αυτοκινητά μας μας για την μεταφορά των παιδιών. Αυτό είναι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στη χώρα μας.

Ν.Γ.: Πώς τα βγάζετε πέρα;

Θ.Α.: Είμαστε μια παρέα φίλων ,και κάνουμε το κέφι μας. Όλα από την τσέπη μας ότι μπορεί ο κάθε ένας.

Ν.Γ.: Από το Δήμο δεν υπάρχει καμιά βοήθεια;

Θ.Α.: Ο Δήμος μας παραχωρεί αυτό το χωμάτινο γήπεδο στο οποίο βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Ένα από τα πιο παλιά ιστορικά γήπεδα της Αθήνας. Το γήπεδο του ``Αγίου Ιερόθεου΄΄.

Ν.Γ.: Δεν σας εξασφαλίζει καμιά οικονομική βοήθεια;

Θ.Α.: Μέχρι το 2010 μας έδινε 1000 ευρώ το χρόνο. Από τότε δεν έχουμε ξαναπάρει τίποτα, μας πληρώνει το νερό και το ηλεκτρικό του γηπέδου. Η γενική γραμματεία αθλητισμού έχει σταματήσει εδώ και πολλά χρόνια να μας δίνει οικονομική ενίσχυση.

Ν.Γ.: Νομίζω ότι έχετε ακαδημία με μικρά παιδιά;

Θ.Α.: Βέβαια. Πάνω από 100 παιδιά ηλικίας από 5 έως 17 ετών, τυπικά πληρώνουν 15 ευρώ το μήνα, με αυτά καλύπτουμε τα έξοδα αγώνων, έξοδα γιατρού, διαιτητή και παρατηρητή. Δεν φτάνουν για τίποτα άλλο.

Ν.Γ.: Η μεγάλη ομάδα που γυμνάζεται;

Θ.Α.: Η έδρα μας είναι στο γήπεδο της Χρυσούπολης, έχει πλαστικό χόρτο πολύ κακής ποιότητας, επικίνδυνο για τα πόδια των ποδοσφαιριστών. Τετάρτη και Παρασκευή χρησιμοποιούμε το μισό γήπεδο, από τις 21:30  το βράδυ έως τις 23:00. Πρέπει να σου πω επίσης ότι έχουμε φίλους που αγοράζουν φόρμες και μπάλες για την ομάδα.

Ν.Γ.: Διαπιστώνω ότι τα μικρά παιδιά γυμνάζονται κάτω από πρωτόγονες καταστάσεις.

Θ.Α.: Έτσι είναι όπως το λες είναι Νίκο. Βρισκόμαστε στο 2013, η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν απογειωθεί και εμείς παλεύουμε με γήπεδα και υλικό της δεκαετίας του 40΄, 50΄. Αλλά μην νομίζεις και τα άλλα γήπεδα με το πλαστικό χόρτο είναι στα ίδια ή και χειρότερα χάλια, και όχι μόνο τα γήπεδα του περιστεριού αλλά και όλα τα γήπεδα με πλαστικό χόρτο.

Ν.Γ.: Πόσο πληθυσμό έχει το Περιστέρι;

Θ.Α.: Έχουμε 500 χιλ. πληθυσμό. Είμαστε ο τέταρτος Δήμος της χώρας.

Ν.Γ.: Πόσα γήπεδα έχει το Περιστέρι;

Θ.Α.: Σε επίπεδο (ΕΠΣΑ) την Χωράφα, την Χρυσούπολη και τον Ήφαιστο. Στο Δημοτικό Στάδιο όπως ξέρεις παίζει ο Ατρόμητος.

Ν.Γ.: Πόσες ομάδες εξυπηρετούνται σε αυτά τα τρία γήπεδα;

Θ.Α.: 15 ομάδες. Έρχονται όμως σύλλογοι και από άλλους Δήμους.

Αυτά είναι πολύ λίγα γήπεδα για τον Δήμο Περιστερίου. 

Θ.Α.: Ο κόσμος διψάει για αθλητισμό. Όταν εμείς σαν <Θύελα> μαζεύουμε πάνω από 100 παιδιά και δεν είναι μόνον αυτό, έχουμε και τους γονείς μαζί μας, καταλαβαίνεις τι δίψα υπάρχει για άθληση. Το ερώτημα είναι που θα αθληθούμε;

Ν.Γ.: Τι χώρους ελεύθερους έχει το Περιστέρι;

Θ.Α.: Χώροι υπάρχουν, π.χ. ο χώρος που είμαστε αυτή τη στιγμή εδώ είναι πάνω από 30 στρέμματα, ότι θέλεις μπορεί να γίνει εδώ μέσα, έχουμε το παλιό στρατόπεδο τεράστιος χώρος ο οποίος παραμένει ανεκμετάλλευτος. 

Ν.Γ.: Χώρους λοιπόν έχουμε. Διεκδικητική διάθεση έχουμε; Μήπως θα πρέπει ο λαός του Περιστεριου να πιέσει τα πράγματα;

Θ.Α.: Αυτό ξαναπέστο Νίκο. Το ζήτημα είναι αν αυτή η ανύπαρκτη πολιτεία φρόντιζε τον πραγματικό αθλητισμό θα κάναμε πολλά πράγματα. Ο αθλητισμός που πατρονάρετε από την πολιτεία είναι φορέας της βίας, της νοθείας, του ντόπινγκ και της αλητείας. Εμείς κάνουμε ότι μπορούμε. Έχεις δίκιο ότι μήπως θα πρέπει και ο λαός του Περιστερίου να πιέσει λίγο τα πράγματα.

Δεύτερη συνέντευξη.

Ο Σωτήρης Ζαρταμόπουλος είναι μέλος του Δ.Σ. της <Θύελας> παλιός ποδοσφαιριστής, προπονητής κλπ. Καταθέτει και αυτός την δική του άποψη.

Ν.Γ.: Πως βλέπεις τα πράγματα Σωτήρη; Υπήρξες ένας καλός ποδοσφαιριστής και προπονητής.

Σ.Ζ.: Το ποδόσφαιρο είναι ο καθρέπτης της κοινωνίας μας. Από το 1979, όταν εμπορευματοποιήθηκε το λαϊκότερο άθλημα, όλα πάνε προς το χειρότερο. Π.χ. το ΠΑΣΟΚ προώθησε προέδρους σαν τον Πατατούδη, Βουλινό, Αλαμάνο ταυτόχρονα μοιράζοντας και δουλειές του δημοσίου. Τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς από τέτοιους παράγοντες; Το ποδόσφαιρο είναι κοινωνικό αγαθό. Εμείς κουβεντιάζουμε με τα παιδιά την ώρα της προπόνησης, η ζωή είναι μπροστά τους και εμείς κατά κάποιο τρόπο είμαστε δάσκαλοι. Δυστυχώς η πολιτική κατάσταση επηρεάζει αρνητικά και τον χώρο του αθλητισμού. Η χούντα μας έλεγε ``Εμείς αποφασίζουμε και διατάζουμε΄΄. Η σημερινή κυβέρνηση μας φοβίζει με τις ``πράξεις νομοθετικού περιεχομένου΄΄. Υπάρχει καμιά διαφορά; Αλήθεια πως κοιμούνται το βράδυ όταν τα παιδιά του κόσμου δεν έχουν να φάνε;
 





 

Ένας προαναγγελθείς θάνατος



Ένας προαναγγελθείς θάνατος

 Με, την ευκαιρία μίας ερώτησης φίλων, σχετικά με την σημερινή ταυτότητα του ερασιτεχνικού αθλητισμού, προσπάθησα να τους εξηγήσω  ότι δεν υπάρχει πια ερασιτεχνικός αθλητισμός,  ο θάνατος του ήταν μαρτυρικός και  μακρύς, ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 80 όταν ο τότε πρόεδρος της ΔΟΕ Ισπανός Φασίστας μεγαλοεπιχειρηματίας Σάμαρακ παρέα με τον περιβόητο Γιατρό και Πρόεδρο της IAAF Ιταλό Νεμπιόλο, άνοιξαν τις πόρτες της ΔΟΕ στο Μ. Κεφάλαιο και βέβαια <έχασε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα>. Στο σημείο αυτό αξίζει να πούμε ότι η αθλητική ηγεσία της τότε Σ. Ένωσης μειοψήφησε στην απόφαση αυτή λέγοντας στον Σάμαρακ ότι <ανοίγει τους ασκούς του εώλου> όπως και έγινε. Ποιος όμως, κράταγε τους <αθάνατους> μπροστά στις <μίζες> που θα απολάμβαναν σε συνδυασμό με τα υπερκέρδη των πολυεθνικών; Ολυμπιακοί Αγώνες, Παγκόσμια Πρωταθλήματα κ.λ.π Πέρα, από τα παρά πάνω υπάρχει και απόφαση της ΕΕ που απαγορεύει στα κράτη μέλη να χρηματοδοτούν τον αθλητισμό, συμβουλεύοντας τα να απευθύνονται σε χορηγούς.

Σήμερα η κατάσταση  στο χώρο γενικά του αθλητισμού είναι σε μαύρα χάλια. Η Κυβέρνηση χρησιμοποιώντας σαν άλλοθι την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση έχει διαλύσει την Ελληνική κοινωνία κυρίως την εργατική τάξη, τους νέους τους αγρότες τους μικρομεσαίους, και βέβαια τον αθλητισμό όπως την υγεία τον πολιτισμό την παιδία κ.λ.π. Έτσι λοιπόν, επειδή ζούμε, σε μια ταξική κοινωνία, δικαίωμα στο παιχνίδι στην άθληση έχουν εκείνα τα παιδιά που οι γονείς τους έχουν να πληρώσουν. Για ποιόν αθλητισμό λοιπόν μιλάμε;  Μόνο όταν ο αθλητισμός γίνει δικαίωμα, μόνο όταν η  δουλειά γίνει δικαίωμα ,μόνο όταν η υγεία και η παιδεία γίνουν δικαίωμα, θα μπορέσουμε  να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τη δύναμη μας και, ότι, δεν χρειαζόμαστε αφεντικά. Όλα τα άλλα είναι δυνατά.     

 

          Νίκος Γεωργόπουλος                                                                4/11/2013

   Εδώ θα είμαστε και θα τα λέμε.